De geschiedenis van de Van Waning- Stichting

 

Toen in 1975 de toenmalige voorzitter van de schippersvereniging Schuttevaer, de heer van Waning, zou gaan aftreden vonden zijn medebestuursleden dat ze deze gebeurtenis niet ongemerkt voorbij mochten laten gaan. Op weg naar vergaderingen hadden ze al eens een oud (zeilend) vrachtschip op de sloop zien liggen. Ze besloten dit schip op te kopen voor restauratie en dit in te brengen in een stichting. De stichting kreeg de naam “Van Waning Stichting” als eerbetoon aan de scheidende voorzitter en is met schip en al als afscheidscadeau aan de heer van Waning aangeboden. Dit - toen nog motor - schip was de Zeldenrust.

Op 11 juni 1981 werd het schip door een bok van de firma Smit-Tak voor een symbolisch bedrag op de wal gehesen. Vanaf dat moment kon er aan de restauratie van de Zeldenrust begonnen worden. Dankzij de medewerking van vele vrijwilligers, de Juniorkamer Krimpenerwaard, een aantal bedrijven en de ambachtelijke arbeid van schipper-restaurateur Bart Vermeer, werd er vaart achter de restauratie gezet en kon men al spoedig constateren dat het schip er weer als vanouds uit zou gaan zien.

Dat het restaureren veel tijd en veel geld zou gaan kosten was al bij het bestuur bekend, maar door een subsidie van het Prins Bernhardfonds, een soepele lening van de Rabobank Krimpen/Ouderkerk, snelle en goedkope her-motorisering door het motor revisie- en inbouwbedrijf Kupedo b.v. en door bijdragen van particulieren kon de Zeldenrust op 29 maart 1985 weer in haar oude glorie als zeilend bedrijfsvaartuig door Smit-Tak te water worden gezet.

In 1993 werd door de Stichting het casco van het kraakschip Rijn en Zaan aangekocht. Het voor een groot deel vergane schip werd gerestaureerd door scheepswerf van der Giessen- de Noord, de werf die het scheepje in 1879 heeft gebouwd. Gerestaureerd en geheel opgetuigd is het scheepje midden 1995 weer in de vaart gebracht.

Sinds de zomer van 1997 heeft de Stichting ook een spitse praam in eigendom: de Vertrouwen. Dit schip zal niet in de eerste plaats voor tochten ingericht worden, maar vooral een museale functie krijgen. De buitenzijde van de romp is inmiddels geconserveerd.